Fen bilgisi öğretmenliği, bilimsel bilginin sistematik olarak öğretilmesi ihtiyacından doğmuş ve zamanla evrim geçirmiştir:
-
19. yüzyıl: Sanayi Devrimi sonrasında bilim ve teknolojideki gelişmeler, fen eğitiminin okullarda ayrı bir disiplin olarak yer almasını sağladı. Başlangıçta bilgi aktarımı ağırlıklıydı; deney ve gözleme dayalı öğretim sınırlıydı.
-
20. yüzyıl başları: John Dewey gibi eğitimcilerin etkisiyle öğrenci merkezli ve deneyim temelli fen öğretimi yaklaşımları gelişmeye başladı.
-
1950’ler-1960’lar: Sputnik krizi sonrası özellikle ABD’de fen eğitimi önem kazandı; öğretmen yetiştirme programları bilimsel araştırma yöntemlerine ve laboratuvar uygulamalarına ağırlık vermeye başladı.
-
1970’ler-1980’ler: Fen bilgisi öğretiminde kavramsal anlayış, yapısalcılık ve öğrenme kuramları ön plana çıktı. Uluslararası düzeyde fen öğretmeni yetiştirme programları daha sistematik hâle geldi.
-
21. yüzyıl: STEM, dijital okuryazarlık ve sürdürülebilir kalkınma gibi kavramlar fen eğitiminin temel unsurları oldu. Fen bilgisi öğretmenliği, teknoloji destekli ve öğrenci merkezli öğretimi önceleyen, disiplinlerarası bir yapıya büründü.